महाभारतको गुनगन सुन्दा संसर नै लित हुन्छ
हाम्रो नेपाल, हाम्रो काभ्रे, ढुंखर्कको जित हुन्छ

लेकवेशीको यात्रा गर्दा उमङ्ग र हर्ष हुन्छ
चिसो–चिसो हावासंगै हिँऊको पनि बर्षा हुन्छ
विहानीको शितसंग प्रकृतिकोे मित हुन्छ
बेथान्चोकको शानसंगै मेरो पनि जित हुन्छ

तिमी प्रेमले जम्न खोज्यौ
म प्रेमले बग्न खोजें
शुरुबिहिन र अन्तबिहिन
सिसिफसका मिथक भए -
प्रेम - प्रवृत्ति बाटाहरु

ङ्हाछ्याङ सोसी थप्राउ धरेम,ङैनु जागीर चाबान मुला
होस लाउ या वा ओई साईली,लाहुर तसि ङा खाबान मुला

तिल्माका ङा लुते मुबाम्,चा आम्याङमबाला मकर राङ्बा,
तन्देम छोसी ल्हुन्दि राङ्,निक्कै घोर्ले ताबान मुला

समय बित्यो परिस्थिति फेरीयो
अझै सप्रेन तिम्रो चाल
दुःख दिन सम्म दियौ तिमीले
हो अब चाहिँ मेरो पाल ।। १ ।।

आस्था लालीगुराँसको रंग हो
तर अन्धाहरु के देख्छन र त
कुर्सीमा अधमरो सपना कोराल्छन
यो देशका बाठाहरु गन्तब्य हिन यात्रा थाल्छन
कठै बाडिएका हावादारी नया नेपाल
अजिर्ण डकार बनेर साताउदोछ

(१) प्रतिक्षाको अन्तिम घडी हेर्न आउदैछु
तिम्रो इच्छा चाहनालाई फेर्न आउदैछु
बचन दिन सक्दिन म दुःख पिडा हर्ने
तर न्यानो अंगालोमा बेर्न आउदैछु ।

तिम्रो आगमन कर्णप्रिय वचन
नम्रता, धैर्य साथै अन्याय बिरुद्ध
उठने आवाज देख्दा
ओखर जस्ती तिम्रो उपस्थितीमा
बेली चमेली सम्झी भमरा भुनभुनाउँछ,
गुनगुनाउँछ मन, पवन अनि वादल, चट्टान अनि धुलो

तिमीलाई मन पराउदाको क्षण सम्झे
आकाशबाट जुन हराउदाको क्षण सम्झे

हेरी हेरी नअगाउने रुप तिम्रो हेरौ कती ?
जुझाएर नजरहरु लजाउदाको क्षण सम्झे

लाख कोसिसमा
पिरतिको गहिरो सागरबाट
कठिनले भेटेर ल्याएको
साचै अनमोल
हाम्रो मायाको चिनो हो यो-समर्पण
तिमीमै समर्पित गरेको छु ।

सपनाको सुन्दर बगैंचामा हेर,कोमल फुल फुल्दै थियो ।
पछ्यौरीले बेरी बनाएको, झुलौना अझै नि झुल्दै थियो ।

नलाउनु हजुरले मायाको दाम त्यसको कुनै मोल हुदैन,
अमूल्य हुन्छ माया भन्नेले, मुल्य तोकी भुल्दै थियो ।