Skip to content

तिम्रो उपहार


थाहा थियो मैले पिउदिन बोतल किन थमाएर गयौ
सम्झौता को सङ्हार मा लगी आज सराबी बनएर गयौ

पहिलो चोटि भएर शायद अली धेरै बिहोश भएछु
मलाई हेरी तिमी शायद भित्र भित्रै रमाएर गयौ

मेरो मायालाई खुब उडायौरे गाउ गाउ गल्ली गल्ली
मिलनका घुम्तिमा गरेका प्रतिज्ञा आँफै चबाएर गयौ

धोकामा कसरी परेउ तिमी त्त्यो त सराबको नाश थियो
दोबाटोमा अलपत्र छोडी अर्कैको हात समाएर गयौ

दुर्भाग्य मेरो यो थियो की म आफु सक्कली लास थिईन
ती नक्कली आँशु बगाउदै म माथि फूल खनाएर गयौ
के “अमरदीप”
हाल दुबइ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *