गजल धुजा धुजा यो जिन्दगि, फ्यालु भने सास छ बाँकी
सलाई कोरी लगाए बल्छ होला, तर आस छ बाँकी,

दु;ख मेरो निजि धन हो सुख बेची कमाएको
कल्पेको छैन महलको वास, झोपडिको बास बाँकि छ,

सिउछु कहिले काँही यो जिन्दगि रहरहरुले, खुशी साट्ने बहानामा
यो त सुरु हो, यथार्थ बाच्नु पर्ने जिबन खास बाँकी छ ,

आफ्नाहरू पराइ भइ दिए ठुलै आस थियो क्यार पाप्तिको
केहि बाड्न सक्छु कि रंग,तिमीसंग मनाउने मधुमास बाँकी छ

हिम्मत हारेको छुइन सघर्सको मैदानमा, बलिदानी मर्नु परे
आउ एक जुट हौ ,संसार बदल्ने मसंग सहास बाँकी छ
तिर्थ (यात्री)पौडेल
लखनपुर ३ झापा,नेपाल
हाल;बहराइन