गजल
– प्रकाश सापकोटा
साउन–भदौ बर्खे भेल सँगै तरौंला नि
बाँचे पनि सँगै मरे सँगै मरौंला नि

द्इ मुटु यताउती, नमिठो भो अनुभूति
मेलापात, गाउँबेसी सँगै गरौंला नि

बिसौनीमा मन्को भारी, बिसाएर बात मारी
उकालीमा झैं ओराली सँगै झरौंला नि

मन आधा तन आधा, सबैतिर बाधैबाधा
हुन्छ मात्र भन भर्दा सँगै भरौंला नि

यो त मेरो कल्पना भो, यथार्थमा हुने के हो
सञ्जोगले यात्रा गर्दा सँगै परौंला नि !

– बनेपा, काभ्रे, हालः दोहा, कतार