तिमीसामु भर्खरै आइपुगेको छ
मेरीआमाको जुनी
आफूसँगै बोकेर-
अभावको आँधीले लछारेको घुम्रे कपाल

उल्टो वेगमा हुरी आयो एक्कासि
नाङ्गो नाचमै छुरी आयो एक्कासि ।

आँखाभित्र राख्यौ भने सबले देख्न सक्छन्
मुटुभित्र राखिदेऊ नदेखेरै भाग्छन्

भो अघाएँ नथाप्नुस् पिरो भो अब
लिनु धेरै थियो त्यही तिरो भो अब ।

तिम्रो हातले सूर्य बोक्यो !
अनि पो बिहान आयो !

रातभरि जूनले छेक्यो,
अनि पो त ज्ञान आयो!

नसुनाउ भो अब मलाई भूल भयो जिन्दगीमा
माया जोख्ने बानी तिम्रो घाटा भयो जिन्दगीमा ।

उषा उजेली रङकी तरेली
झरी अँधेरी रजनी धकेली
चरीबरी रुखभरि कराए
सङ्केत नौला दिनको गराए ।

जमात छ बेग्लै
फगत 'ऊ' एक्लै
अपमान पिउँदै
अभाव सिउँदै
हिँडिरहेछ कलेटी ओठमा
हस्यौली पोत्दै
वियोग उस्तै, विछोड उस्तै... ।

यो मनले मागेको तिमीलाई पाएँ मैले
खोजीखोजी हृदयमा तिमीलाई सजाएँ मैले ।

कृष्णजीको मुरली नि कति बज्थ्यो खेतबारी
तिमीलाई पाउन मुरलीको गीत गाएँ मैले ।

हिँड्नु हुन्न त्यै पुरानो चालले अब
फेर्नुपर्छ काँचुली नेपालले अब ।

अस्मिता यो भूमिको अस्तित्व राष्ट्रको
बेच्न नपाओस् कुनै दलालले अब ।