भुर्र–भुर्र उड्छे वनकी चरी
भुर भुर भुर भुर भुर भुर भुर
वल्लो डाली पल्लो डाली चाहर्छे
मन भो क्यारे फुर फुर फुर फुर

लजाउँछे, धकाउँछे, सर्माउँछे घरी–घरी
छेवै आई भागिदिन्छे डराए झैं गरी–गरी
सुमधुर गीत उस्को सुनौं सुनौं लाग्यो
मलाई सुनौं सुनौं लाग्यो
झ्याप्पै मनको पिंजडामा थुनौं थुनौं लाग्यो
मलाई थुनौं थुनौं लाग्यो
भुर्र–भुर्र.........

आमा मलाई यहाँ मेरो कामको कुरा नसोध है
हप्प-हप्प गर्मी अहो घामको कुरा नसोध है

मन त थियो आमासँग घरै बसी रमाउन
सोचे फेरि मुग्लानमा सजिलो छ कमाउन
पाखुरा नै खियाउनु पर्दो रैछ जहाँ पनि
पैसा फल्ने बोट कहाँ रहेछ र यहाँ पनि

गजल

– प्रकाश सापकोटा, बनेपा, काभ्रे (हालः दोहा, कतार)

पैले पनि हजुरलाई अलच्छिना भाँडो भएँ
ऐले पनि हजुरलाई जिन्दगीमा घाँडो भएँ

फूलै–फूल मग्मगाउने सुकोमल चाहनामा

ट्रङ्कलमा कुराकानी ठेट हुन्न तिम्रो–मेरो
झट्टै आऊ नत्र अब भेट हुन्न तिम्रो–मेरो

ऐलेसम्म तिम्रै लागि उघारेर राखेको यो
दिलभित्र पस्ने मूलगेट हुन्न तिम्रो–मेरो

अझ पनि आलेटाले गरी बस्यौ भनेदेखि
पिरतीको मजा भरपेट हुन्न तिम्रो–मेरो

गजल

– प्रकाश सापकोटा

नसजाएको स्युँदो त पखाल्नै परेन
नलगाएको चुरा नि फुटाल्नै परेन

सहानुभूति पनि के पलाउला र खै
नरसाएको आँसु त्यो खसाल्नै परेन

गिद्धले लैजाओस् यो सिनो शरिर

गजल

– प्रकाश सापकोटा

बृद्धदेखि बालक्सम्म भई भेला पनौतीमा
धुमधाम चल्दै होला मकरमेला पनौतीमा

लिलावती, पुण्यवती, रुद्रावती मिसिएको
त्रिवेणीमा पक्कै होला ठेलम्ठेला पनौतीमा

गजल
– प्रकाश सापकोटा
साउन–भदौ बर्खे भेल सँगै तरौंला नि
बाँचे पनि सँगै मरे सँगै मरौंला नि

द्इ मुटु यताउती, नमिठो भो अनुभूति
मेलापात, गाउँबेसी सँगै गरौंला नि

पिरतीको भाका छोपी गायौ भन केका लागि
हृदयको बाटो गरी आयौ भन केका लागि

लजाउँदै घरि-घरि लालुपाते ओठभरि
मन्द मुस्कानको लाली लायौ भन केका लागि

पिरतीको भाका छोपी गायौ भन केका लागि
हृदयको बाटो गरी आयौ भन केका लागि

लजाउदै घरि घरि लालुपाते ओठ भरि
मन्द मुस्कानको लाली लायौ भन केका लागि

लाखौ तारा बीच एक जूनको रात थियो
मन्द मन्द हावा मनसूनको रात थियो

नौलो नौलो अनुभूति हुदै थियो अधरमा
उनीसंग मेरो हनिमूनको रात थियो