अंग्रेजहरू मनाउँछन् अँगालोमा बेरेर,
इण्डियनहरू मनाउँछन् झ्यालबाट हेरेर,
नेपालीहरू मनाउँछन् कागजमा केरेर
आज के रहेछ पर्व भनन न साथी हेई,
सबैको मान्यता हेपी भ्यालेन्टाइन डेई ।

श्रीपंचमीमा केही भेटिएन
भ्यालेन्टाईन चाहिँ मनाईयो

माता सरस्वती त भेटिएन भेटिएन
माता लक्ष्मी पनि गुमाईयो

राजा चढे पनि
राणा चढे पनि
नेता चढे पनि
सधैं
उस्तै गती
उही चाल
उस्तै मती
उही ताल
सरकारी घोडा ।

बिजुली पनि प्रेपेड सिस्टममा आए नि हुन्थ्यो
जहिले चाहिन्छ त्यहिले रिचार्ज गर्न पाए नि हुन्थ्यो
जुन बेला घर पुगिन्छ, त्यही बेला बत्ती हुँदैन
जुन बेला बत्ती हुन्छ, त्यो बेला आफू हुँदैन

बन्द गर्ने नै भए,
नेपालको सिमाना मिच्ने काम,
सरकारी कामको ढिलासुस्ती,
भ्रस्टाचारले फैलिएको समाज,
अन्धबिश्वासमा रहेका दुर्गम ठाउको पीडा,

१) प्रध्यापक
किताबी ज्ञान कमाएको
एकलहटी ध्यान समाएको
आफूले भन्दा
अरुलाई धेरै काम गराउदै
थोर बहुत कमाएको
आफ्नै बखानमा रमाएको
एकतारे बाजा ।

खाऊँ भने सरुवा हुने डर
नखाऊँ भने छेरुवा भनिने डर
तिमीले मागेर खान्छौ होला
त्यसैले तिमीले खाएको घुस
आफूले त पाइन्छ र खाइन्छ
त्यसैले मैले खाएको खूस ।

हालत भयो है साथी बिग्रेका कामहरू जति सबै श्रीमानमाथि
सप्रेका कामहरू सबै श्रीमतीजीले दिएको सल्लाहको प्रगति
त्यसले त भएका होलान रामे, श्यामे र बिर्खे रक्सीको साथी
तपाई हाम्रो चै नभईदिए हुन्थ्यो तिनीहरूको जस्तो दुर्गति

यो तिमीहरूको तारीफ सुन्ने रहर, र
मख्ख हुने गफ दिने हाम्रो यो बानी कहिल्यै नटुट्ने भो
त्यस्तै गर्मी जाडो नभनिकन प्रदर्शन गर्ने रहर, अनि
दर्शक हुने हाम्रो यो बानी कहिल्यै नछुट्ने भो ।।

प्यारो छ हामीलाई नेपालै, किन बन्नु र जापान
जनप्रिय छन् नेता हाम्रा, प्रधानमन्त्री छन् विद्वान