"गीत"
डाँडा कटाई देउ मलाई खोलि तारी देउ
फुल्नु छैन डाली माथि भुइंमा झारी देउ
-
तिम्रो छाती जलाएर मलाई बाँच्नु छैन
तिम्रो आत्मा रुवाएर मलाई हाँस्नु छैन
सक्छौ मारी देउ नत्र घाइते पारि देउ
फुल्नु छैन डाली माथि भुइंमा झारी देउ
-
सुवास छर्न फुलाउँ लाग्थ्यो तिम्रै मझेरीमा
जून झैं किरण छरौं लाग्थ्यो हरेक अँधेरीमा
बाझैं बारी देउ हुन्छ टाढै सारी देउ
फुल्नु छैन तिम्रो सामु भुइंमा झारी देउ
-
डाँडा कटाई देउ मलाई खोलि तारी देउ
फुल्नु छैन डाली माथि भुइंमा झारी देउ
-
राजेश रुम्बा लामा 'अतृप्त'

फेरि भिषण युद्धतिर तानिने पो होकि देश
असफल राष्ट्रको सूचिमा छानिने पो होकि देश

दिनहुं जसो हुनथाले बन्द हड्ताल चक्कजाम
बन्दै बन्दको जन्जिरमा बांधिने पो होकि देश

ॠणै ॠणको भारीले थिचिसक्यो मुलुकलाइ
बिदेशीको भिखले मात्र धानिने पो होकि देश

रोकिएन बेरुजु र अनियमितता अझै पनि
भ्रष्टाचारीको मुलुक भनि जानिने पो होकि देश

मेटिदैछन् बुद्धका पाइलाहरु धर्तिबाट
बिश्वकै अशान्त ठाउं मानिने पो होकि देश

तिम्रै याद मै तडपियर पर्छ जिउन किन मलाई
सधै याद आउछ तोम्रो
तिमि सँग बिछोड भई बच्नु पर्छ किन मलाई

जहिले पनि सपनी मा झस्काउ छेउ किन मलाई
मन को कुरा भन्छु भन्थे
बीच मै एक्लै तड्पाए र छोडी जान्छेउ किन मलाई

सँगै जीवन जिउछु भन्थेउ पारेउ एक्लै किन मलाई
झुटा सपना देखाएर
दोबाटो मै तड्पाए छोडी गएउ किन मलाई

बिते का ति दिनहरु सम्झाउछेउ किन मलाई
सन्चो हुनलाको थियो बिछोड को घाऊ मेरो
पिडा माथि पिडा थपी छोडी गएउ किन मलाई

तिमी हाँस्दा निको हुन्थ्यो म भित्रको घाऊ

दिन रातै मन लाग्थ्यो समाउन पाऊ ..............

आमा भन्दा अर्को प्यारो छैन कुनै नाउँ

आमा छोडी जानु पर्ने छैन कुनै ठाउँ

खुशी हुँदा आमा खोज्छु विरहमा पनि

न रित्तिने तिमी रै छौ ममताकी खानि

तिमी हाँस्दा निको हुन्थ्यो म भित्रको घाऊ

दिन रातै मन लाग्थ्यो समाउन पाऊ ..............

अभावमा छाक टार्यौ गहना ति बेची

आज मैले दिनु थियो उपहार भेटि

कहाँ गयौ यति छिटै साथ छुटाएर

रित्तो भयौ आफू चाहिं सबै लुटाएर

तिमी हाँस्दा निको हुन्थ्यो म भित्रको घाऊ

दिन रातै मन लाग्थ्यो समाउन पाऊ ..............

विश्वासका बिहानी

इन्जिनियर राकेश कार्की
लस् एन्जेलस्

विश्वासका हरेक बिहानी छरिदियौ ममा
मुटुका छिद्राहरुमा माया भरिदियौ ममा

एउटा रुकाई जिन्दगीको अन्त्य हैन रैछ
पाइला पाइला खुशी छोड्दै सरिदियौ ममा

नजिक आउँदै ढुक्ढुकीले मेरो मन छुँदै
न्यानो न्यानो पन्ले लुट्पुटिदै झरिदियौ ममा

सुम्सुमाउँदै दु:खाई मेरो आफूमा थापेर
थोपा थोपा लौ मुस्कान बन्दै परिदियौ ममा

उज्यालो देखिँरहेँ जीवनमा तिम्रो प्रिती छायो
रमाई रहेँ रसिलो प्रेम गरिदियौ ममा

अभाव र पीडामा बांच्नु पर्दा रुन्छिन् सहिदकी आमा
छोराको मृत्यु सम्झेर भावबिह्वल हुन्छिन् सहिदकी आमा

बलिदानलाइ सत्ताको भर्याङ मात्र बनाउनेहरुको
भ्रष्टरुप देख्दा आंखा थुन्छिन् सहिदकी आमा

शान्तिको नाउंमा परिबर्तनका थुप्रै एजेन्डाहरु
छोड्दै गएको खबर सुन्छिन् सहिदकी आमा

पार्टी भित्रको स्वार्थि गुट उपगुट देखेर
धिक्कार्दै हातले निधार छुन्छिन् सहिदकी आमा

तैपनि छोराको सहादतले सार्थकता पाउने आशमा
आंफुलाइ सम्हाल्दै आंसु धुन्छिन् सहिदकी आमा

चोखो माया दिन्छु भन्थ्यौ अन्तै नाता जोड्यौ,
झुठो आशा दियौ मलाई मेरो साथ छोड्यौ।

सँगै बाँच्ने सँगै मर्ने खाएका ति कसमहरु,
एका एक टाढा हुदै किन बाचा तोड्यौ ?

आउँदै थिँए तिमीलाई भेट्न क्षितिजपारीबाट,
कति छिट्टो पराईको तिमीले घुम्टो ओढ्यौ?

माया गर्ने हजार रैछन तिम्रो यौवनलाई,
पैसावाला भेट्यौ र त उस्को डोली चढ्यौ।

जानु रैछ आखिर टाढा तिम्रो काले प्रेमिसँग,
हाँसी हाँसी गा'भा हुन्थ्यो किन शिर मोड्यौ ?

copyright@ मोहन बिहानी
भक्तिपुर-७ सर्लाही #

२०६८ फागुन ६ गते शनिबार

नयाँ वर्ष यसपाली
मुकुन्द प्रसाद भट्टराई

खुशी लिई आउनु है नयाँ वर्ष यसपाली
राम्रो गीत गाउनु है नयाँ वर्ष यसपाली

झैँ झगडा नेपालीलाइ चाईदैन अब कत्ति
जनप्रीत लाउनु है नयाँ वर्ष यसपाली

कति दिन कुरी बस्ने नयाँसंबिधान भन्दै
संबिधान पाउनु है नयाँ वर्ष यसपाली

आशान्ति यो देख्दाखेरि रोयहोलान बुद्ध
साढेहरु दाउनु है नयाँ वर्ष यसपाली

रोग, भोक, शोक अझै कति खप्ने नेपालीले
सबै शीर उठाउनु नयाँ वर्ष यसपाली

तलाउको माझमा फुलेको सेतो कमलको फूल जस्तो
गतिशील भई कलकल बग्ने नदीमाथि उठेको छाल जस्तो

नबोलाऊ कसैलाई यहाँ राति राति
होशमा हुँदैनन् कोही राति राति

गन्दैन एक्लो जूनलाई कसैले
तारा गन्ने चलन यहाँ राति राति