देशले दिएन नभन,
हात बढाऊ तिमीले ।
देशले हेरेन नभन,
दृष्टि लगाऊ तिमीले ।।

भावना
मद्होषि नशा पोखिएला त्यसै, गिलासमा हाली पिएर खाउ
चर्केर मुटुमा लागेछ घाउ, मलम र पट्टि लिएर आउ ।।

बचनको तीरले मुटुमा हान्यौ, रगत बगेको बग्यै भयो
कसैले तिम्रो मन चोरी लगेथ्यो, आखिर लगेको लग्यै भयो ।
म देखि मलाई खोसेर लाने, को होला, त्यो उस्जन्मको साउ
चर्केर मुटुमा लागेछ घाउ, मलम र पट्टि लिएर आउ ।।

हारेको थिएँ आखिर मायाँमा, हराएर फेरी के पायौ ?
तिम्रो मायाँ कुनै सफल हुन्न, तिमीले मायाँ खै के लायौ ?
धेरै ठक्कर–हन्डर खाएनी, अझै नथाक्ने मेरा यी पाउ
चर्केर मुटुमा लागेछ घाउ, मलम र पट्टि लिएर आउ ।।

मद्होषि नशा पोखिएला त्यसै, गिलासमा हाली पिएर खाउ

मसँगको यात्रा गर्दा, असिम सुख पाउँछौ भने
धर्ती बनि ओच्छिदिउँला आकाश बनी छाउँछौ भने

अनायसै मसँगको मायाजालमा परेपछि
मेरो हात समाई हिड्ने प्रण तिम्ले गरेपछि
नलाउ माया भन्दा भन्दै, खुसीसाथ लाउँछौ भने
धर्ती बनि ओच्छिदिउँला आकाश बनी छाउँछौ भने

म मर्दैछु तिमीलाई, मेरो लास उपहार दिउँला
सकेँ भने अर्को जुनीमा, भेट्न तिमीलाई जन्म लिउँला ।

बाँचुन्जेल त थोरै मायाँ, दिन्छौ भन्ने लागेको छ
भुलिसकेछु मैले त अहिले, तिमीमा मायाँ दया भागेको छ ।
आँखाको कसिङ्गर सरी भएछु, अब झट्टै बिष पिउँला
म मर्दैछु तिमीलाई, मेरो लास उपहार दिउँला ।।

पहिलो जस्तो हुन्न रैछ
ला’को माया दोस्रो कहिले,
काडाँ बनी बिझी रहने
पहिलो माया मनमा जहिले ।।१।।

सोच्ने गर्थे खारिएँ मायामा
छानी माया लाउन सक्छु
उनले छोडे के भयो र
उनी भन्दा नि राम्री पाऊँछु ।।२।।

मनको माया भए जति
दिई सकेछु उनलाई पहिले,
खड्कने भो अब मलाई
उनको माया मनमा जहिले ।।३।।

तपतप्ती खस्दा आँखाबाट आँसु
हत्केला अगाडी ल्याई दिन्थे,
गायत्रीमन्त्र जप्नु भन्दा पहिले
विहान उनकै नाम लिन्थे ।।४।।

जतिसुकै माया गरेनी के भो
मनमा सघैं सजाईन्न् कहिले,
दियो बाली मेरा लागि
मन्दिरमा हात जोडिनन् जहिले ।।५।।

गालापारा रैछिन आखिर उनी
कहिले मायाको जस लाइनन्
झुटै बरु किन नहोस

सक्छौ भने मनभरिका व्याथाहरू लेख्नु
हामी बीचका पुराना ती कथाहरू लेख्नु

अनुनय मेरो ब्यर्थ सधैँ
कानमा के वतास लाउँथ्यौ ?
तिमीलाई नी पर्छ सानु
बिहे भा सी थाहा पाउँछ्यौ ।।

यत्तीकै बरु आनन्द छ
सधैँ भरी खुसी मनाउ
शंकाको कुनै गुन्जायस हुन्न
जती–पनि साथी संगी बनाउ ।।
जहाँ बोलायो त्यहाँ आउने
(बिहे) पछि त्यसरी कहाँ आउँछ्यौ
तिमीलाई नी पर्छ सानु
बिहे भा सी थाहा पाउँछ्यौ ।।

भन्थ्यौ सधैं यस्तै हो म त
अब त बिहे हुने भाको सुन्छु
हेरौंला है त ! त्यो बेला सानु
नमरे म पनि यतै हुन्छु ।।
मनोमानी चल्दैन आफ्नो
जब कसैको सिन्दुर लाउँछ्यौ
भने झैँ सजिलो हुन्छ हुन्न
बिहे भा सी थाहा पाउँछ्यौ ।।

अनुनय मेरो ब्यर्थ सधैँ
कानमा के वतास लाउँथ्यौ ?
तिमीलाई नी पर्छ सानु

पहिलो जस्तो हुन्न रैछ
ला’को माया दोस्रो कहिले,
काडाँ बनी बिझी रहने
पहिलो माया मनमा जहिले ।।१।।

सोच्ने गर्थे खारिएँ मायामा
छानी माया लाउन सक्छु
उनले छोडे के भयो र
उनी भन्दा नि राम्री पाऊँछु ।।२।।

मनको माया भए जति
दिई सकेछु उनलाई पहिले,
खड्कने भो अब मलाई
उनको माया मनमा जहिले ।।३।।

तपतप्ती खस्दा आँखाबाट आँसु
हत्केला अगाडी ल्याई दिन्थे,
गायत्रीमन्त्र जप्नु भन्दा पहिले
विहान उनकै नाम लिन्थे ।।४।।

जतिसुकै माया गरेनी के भो
मनमा सघैं सजाईन्न् कहिले,
दियो बाली मेरा लागि
मन्दिरमा हात जोडिनन् जहिले ।।५।।

गालापारा रैछिन आखिर उनी
कहिले मायाको जस लाइनन्

बजाऊँ भने बाँसुरी आफ्नै मन रुन्छ
नबजाऊँ त बाँसुरी पिरले मुटु खान्छ

भाबना
बाँचौँला सुखको सास फेरी, दुःख ब्यथा लुकाई आउ
तगारो केही नहोस् कहिल्यै, बन्धन सारा फुकाई आउ ।।

थाहा छ तिमी मेरो लागी, दुःखमा पनि हाँसी दिन्छौ
मेरो भागको पिडा समेटी, आँशु पिएरै बाँची दिन्छौ ।।
आउ तिमी बरु पछि नै, आँशुको मुल्य चुकाई आउ
तगारो केही नहोस् कहिल्यै, बन्धन सारा फुकाई आउ ।।

पिडै–पिडामा डुबेर सधैँ, रुनु मात्रै जीवन हैन
माँतिन्छ मान्छे हाँसोले अझै, हाँस्नु पनि जीवन हैन ।।
हाँस्ने अपेक्षा राखि बरु, गहमै आँशु सुकाइ आउ
तगारो केही नहोस् कहिल्यै, बन्धन सारा फुकाई आउ ।।

बाँचौँला सुखको सास फेरी, दुःख ब्यथा लुकाई आउ
तगारो केही नहोस् कहिल्यै, बन्धन सारा फुकाई आउ ।।