हौदा चढ्यो घोडामाथि
    हौदामाथि हात्ती
चञ्चलेको राजालाई
    यस्तो भयो पात्ती ।

दुइटा ओडार काला काला
    त्यसमा दुइटा तारा
माथि झाँग छ तल झाडी
    त्यो हो के त प्यारा ?

१.
मखमल कोमल घाँस फुलेका
     गिरिको रसिलो सुन्दर काख
पातहरूको हरियो छतमा
     चिरबिर छिरबिर चिडिया लाख ।
निर्मल गाढा नीर गगनका
     टुकडाहरू छन् बुट्टादार
पश्चिम लाली, पूर्व छ जाली
     बादल-पर्दा चित्राकार ।

को हँ ? को हँ वनमा कुन को हो
गर्छ क्या कुहुकुहू सुन ओहो !
हैन हैन म त हैन म हैन
को हँ को हँ तर को चिनिँदैन ।

फूलमा छ कि ? कि छाँग हरामा ?
वासमा छ कि उ हुन्छ चरामा ।
या मुनातिर ? कि एक मुनामा ?
हुन्छ भान सपना विपनामा ?

जब पृथिवीमा बादल आउँछ
    जीवनमाथि विषाद
जब बर्षन्छन् आँसु झरी
    उरमा शुष्क उजाड
जब सब तर्क बिलौना बन्छन्
    पीडा मनका याद
भूकम्पपछिका स्वप्न शहर
    सम्झनु अौंसी रात

जादूगर्नी छ माया, उसपछि वनमा लोभिएको शिकारी
बिर्सी माता पिता नै, घर, स्वजन, सबै राज्य छाडेर भारी ।
भुल्छौं हामी अनेकौं झिलिमिलिहरुमा, मोह प्याला लिएर
आई आँधी सबै त्यो उडिकन चलदामा पशू झैं भएर ।।

बिउँझी रोदनमा कलिलो
   मधुरो उषाको मोहनीमा ।
      बैंस-वसन्त विहार सपना
         कुसुमाकरको ध्वनिमा ।।

प्रेम चकोर, जुनेली जादू,
   शराब नशामा, चमक नजरमा ।
      सुन्दरमा सब, विशाल विलासी
         सुखमा, कोमल स्पन्दनमा ।।

सागरभरि छाती चिरी पहाडबाट आएँ
तीन-तारे सारंगी लिई छिनभर गीत गाएँ ।

अत्यन्त राम्रो स्वदेश हाम्रो, हिमालको श्रीपेच लाएको
हरियो वन शान्तिको धन, धन्य यहाँ यो जन्म पाएको

पिल्पिल तारा, पिल्पिल तारा उस घरको त्यो मेरो दीप ।
जीवनको त्यो अस्ताचलमा नरहोस् कालो मेघ समीप ।।
शान्त रहोस्, शान्त रहोस् दिनको अन्त्य उज्यालो आकाश ।
नचलोस् नचलोस् झोंका यौटा प्रबल संवेग अशान्त बतास ।।

ढरर ढम्म ढरर ढम्म
ढ्वाङ् ठोक सारा !
आज जानुपर्छ नानी
देशनिंति प्यारा !

लेऊ हात हात लाठी
लाम लाग सारा ।
मार्न जाऊ देश शत्रु
पोख्न रगत धारा ।।