मेरी बहिनी पुतली १२ वर्षकी भई । अझै पनि उसमा बालापन गएको छैन । ऊ पुतलीजस्तै छुनमुन छुनमुन नाच्छे । जिस्कन्छे । ऊ दिनहुँ मलाई जिस्काउँदै भन्छे, “दाइ मलाई भाउजू ल्याइदेऊ न ।” म झन् उसलाई जिस्काउँदै भन्छु, “धत् मोरी ! मलाई यस्तो भन्छेस् । बरु तँलाईचाहिँ ज्वाइँ खोजेर पठाइदिन्छु ।”
