भीम के सी कमल

प्रिय तिमी रिसाइ, माया तोड्यौ त के भो ?
भुली पुरानो प्रित, बोल्नै छोड्यौ त के भो ?

जब दिलमा आगो सल्की, ज्वाला दन्किन्छ दनदन
दमकल त्यो पिरतिको, अन्तै मोड्यौ त के भो ?

पहिले हिडदा धरती हेर्थे, अहिले आकाश हेर्छन् साथी
हुने खाने भए छन कि? आजकल बोली फेर्छन् साथी ।

गाँउघर पुग्यो बिस्मृतिमा, शिशमहल ठडिदैछ
धरातल बिर्सिनेले एक दिन घाँटि सेर्छन् साथी ।