ज्ञानेन्द्र सुवेदी

तिमीसँग भेट हुनु जिन्दगीको भूल भएछ,
गोधुलीमा बग्ने आँशु साउनको मूल भएछ,
क्षितिज पारी हरायौ सम्झनाका लहर छोडी,
प्रीतका ती ताजमहल ओइलिएको फूल भएछ ।

——————-

उसको मनमा बज्रपात परिसक्यो भनिदिनू,
सोधे भने सात-समुद्र तरिसक्यो भनिदिनू,
उनी साथमा हुँदा त रमाएकै थिएँ क्यारे,
विस्वासघातको रापले गर्दा मरिसक्यो भनिदिनू ।