कृष्ण कुमार न्यौपाने

धेरै लुक्यो मनमै भाव, आजै पोखें तिम्रो सामु
लाजले हो कि डरले हो, श्वासनै रोकें तिम्रो सामु

दुस्प्रयास पो हुने हो कि, चलन यस्तै चलिरा’छ,
उपहार गुलाबसँग प्रेमलाई जोखें तिम्रो सामु

पहिलो चोटि प्रस्ताव यो तिमीलाई राख्दैछु म,
प्रेमिकालाई भन्नु पर्ने शब्द घोकें तिम्रो सामु

तिम्रो झुटो प्रेमले पोलेर पो रुँदै बसेँ
सपनीमा तिम्रै तस्वीर बोलेर पो रुँदै बसेँ

अँझै प्रेमका चोटहरूमा खाटा बस्न पाएनन् है
घाउभरी नून चुक मोलेर पो रुँदै बसें

हाम्रो प्रेम संसार सामु गोप्य राख्ने भन्थ्यौ तिमी
प्रेमको पीडा सबै सामु खोलेर पो रुँदै बसेँ