सुरेन्द्र प्रसाद जोशी

शुन्य आकाशमा
त्यो कालो बादलमाथि,
टहटह ती गहकिला आँसुले हेर्छु
मेरो छाती
कहिल्यै नपुरिने घाउमा परिणत भएको छ,
घनघोर दृश्यले मलाई
संकेत गरेको छ ।