भक्तराज न्यौपाने

म जस्तै आलाकाँचा रहेछन्
खारिन बाँकी रहेछन् अनुभवहरू
मेरा कर्तव्यहरू
मसँगै जन्मिएछन् दुःखहरू

भावका नङ्ग्राहरूले चिथोरेर
रगतपिच्छे हुन्छन् अन्तरहरू
अनुभूतिका सुइराहरूले
भावुकता खोप्छन्
कम्पायमान हुँदै अवचेतना
चट्टान फोडेर
निस्किन्छन् विचारका लार्भाहरू ।