Sujan Niraula

एउटा अँध्यारो कुनामा
सलाइको काँटी कोरेर, झ्वास्स
त्यो अनुहारको सम्झना, मुठी भरि राख्दा
कहिले आँशुजस्तै थोपा थोपा चुहिन खोज्छ
कहिले सांस फेर्छ ढुकढुक आवाजमा
यसो मुठी खोल्दा
कहिले चरा जस्तै उड्छ
अनि गाउँभरिको गन्थन सुनेर
साँझ फेरि आइपुग्छ, यही हत्केला मा, बास बस्न

अनेकौं कठिनाइहरू बीच
केही इक्षाहरू मौलाएर आउने गर्छन
मैले कसैलाई बुझ्ने
कसैले मलाई बुझ्ने
वा भनौंन, कसैले कसैलाई बुझ्ने होडबाजीमा लाग्नुभन्दा
केही समय बिस्राम गरौँन,
बरु मायाका कुरा गरौँन |
माया पनि त इक्षा नै हो
कुनै वेमत्लबमा दौडिरहेको मृग झैं
माया गरिरहने इक्षा

कुनै ठाउँमा पुग्न चाहनु, नचाहनु
अनेकौं अर्थहरू लगाउनु
इक्षाको के अर्थ हुन्छ र
इक्षा र माया उस्तै हो
इक्षा सोच्नु हो
माया बानी हो
पहिला सोचिन्छ, अनि बानी लाग्छ

मन भित्र खेलिरहने द्वन्द्वहरू
इक्षाकै सारथीहरू हुन्
केही द्वन्द्वहरू बिस्फोट हुन्छन्, मन पोल्छ
माया पनि द्वन्द्व हो,