Skip to content

सुशिल चौलागाईँ

नचिनेको मान्छेको भर नपर

  • by

एकादेशमा एउटा दरबार थियो । त्यहाँको खाटमा एउटा उडुस बस्थ्यो । ऊ रात परेपछि मात्र खाटको दुलोबाट निस्कन्थ्यो । अनि राजाको रगत खान्थ्यो । एकदिन त्यो खाटमा एउटा उपियाँ आयो र उडुससँग बास माग्यो । उडुसले उसलाई नचिनेको हुनाले बास दिन मानेन ।