रविन्द्र कुमार मण्डल

उनी अरुको अंगालोमा, मेरो अंगालो खाली
बाहिरी दुनियाँ फूल जस्तो, भित्री दुनियाँ जाली

फूललाई काँडाले बचाउँछ, चुमी जान्छ भँमरा
काँडाको पीडा कस्ले बुझ्छ, रोइरन्छ बिचरा
बनावटी माया लगाई निस्ठुरीले छली
बाहिरी दुनियाँ फूल जस्तो भित्री दुनियाँ जाली

नचाहेको कालो रात, फर्कनु आयो आज
कहिले न सुनेको कुरा, सन्नु पर्यो आज

मुटुभरि ब्याथा दियौ, आँखाभरि पानी
कहिले न खाएको चोट, सहनु पर्यो आज