शंकर ज्ञवाली

हुँदा पनि आँट निस्तेज, पाइला पछि नसारे है
चित्त मात्र दुख्यो भन्दा, मोती दाना नझारे है

ओठ तिम्रा बन्द थिए, आँखाले नै सबै भन्यौ
मनै मनले धेरै बुझें, दोधारमा नपारे है