सफल शर्मा

कति दियौ पीडाहरू गन्न बाँकी थियो
तिमी हिँडिहाल्यौ केही भन्न बाँकी थियो ।

तिमीसम्म पुग्न मैले नखोजेको कहाँ हो र ?
यौटा बाटो भत्क्यो अर्को खन्न बाँकी थियो ।

भेटै नहोला कि भन्ने त्रास लाग्थ्यो सधैँभरि
आँखा भरीभरी हुने प्यास लाग्थ्यो सधैँभरि ।

बाटोभरि फुले कति हजार ती फूलहरू
तिमीमात्र हौ एक गुराँस लाग्छ सधैँभरि ।