गीताकुमारी दहाल

नेपालीमा एउटा उखान छ –‘कुखुरो काट्यो दसैँ झोला बोक्यो बसैँ ।’ नेपालका अधिकांश जागिरेहरूको नियति यही हो । हामी पनि यो उखानको सार्थक अर्थबाट अछुतो रहन सकेका थिएनौ । हाम्रो नियति पनि जागिरमा लगभग यही हुन्थ्यो । म जो व्यक्तिसँग विवाह गरेर कर्मघर गएँ वहाँ रामेछापमा शिक्षण गरेर बस्नुभन्दा अघि राजधानीमा पत्रकारिता र लेखनलाई व्यावसाय बनाएर बस्नुभएको व्यक्ति हुनुहुन्थ्यो ।