भक्तराज भट्ट

यो अनौठो यात्रा को टुंगो छैन
झरी पर्यो लाग्न कुनै ओत छैन
मुटु भरी याद को पोको तिम्रो
बिर्सु भने सम्झनाको टुंगो छैन

पछुताउनु बाहेक अरु कुनै विकल्प छैन
तिम्रो याद को हुरी मोड्न सकेको छैन
बिदाइ त गरे केही फरक नपरे जस्तो गरी
प्यालामा प्याला थप्नुको विकल्प छैन

हात समाई उनीसँग हिड्नुको मजा बेग्लै थियो
लजालु त्यो गुलाबी ओठ चुम्नुको मजा बेग्लै थियो
प्रीत लेख्न नसके नि झरेको फूलले
सजाएर उनलाई दिलमा राख्नुको मजा बेग्लै थियो