टेकेन्द्र अधिकारी

बास्ना आएकाहरू गन्हाए, अचम्मै भो
गन्हाउनेहरू बास्ना आए, अचम्मै भो ।

बत्ति कात्नेहरू अन्कनाए, अचम्मै भो
डोरी काट्नेहरू खन्खनाए, अचम्मै भो ।

हेर्दा हेर्दै कोपिला ती फूल बनी झरिसके
साथहरू खोज्दा खोज्दै आशहरू मरिसके

जीवनको एउटा पाटो प्रतिक्षामै बितिगयो
बाँच भनी ढाडस दिने आँटहरू टरिसके

कल्पनामा हराउँदा विपना नै सपना भो
सम्भावना छरपस्ट कता कता छरिसके

(१)
मातेको मान्छे ।
समाउन खोज्दैछ ।
फुत्केको माछो ।।

(२)
ऐना अगाडि ।
युवती जिस्क्याउँछ ।
तीजको गीत ।।