पुस्कल पौडेल (---प्रतिक)

पल भरको खुशीमा हाँस्ने कोसिस गर्दैछु ।
जति खुशी मिले त्यति साँच्ने कोसिस गर्दैछु । ।

साथ दिन्छु भन्नेले नै हात छोडे अप्ठेरोमा,
बिना साथ कसैको म बाँच्ने कोसिस गर्दैछु । ।

चोट पीडा अँझै पनि सहनुछ कति कति,
”त्यसैले”
भर्भराउँदो आगो माथि नाँच्ने कोसिस गर्दैछु । ।

पुस्कल पौडेल (—प्रतिक)

मिठो हाम्रो सम्बन्ध बिच भिलेन ”उ” हुँदैछ
बुझ! चेतावनी यै हो मायामा ”कु” हुँदैछ ।।

हिजो हाम्रो प्राय जसो भेट्ने ठाउँ चिडियाखाना
हो ?हैन? सुन्दैछु आज सदाका लागि ”जू ” हुँदैछ ।।
बुझ! चेतावनी यै हो मायामा ”कु” हुँदैछ ।। ।।

निभाइयो बलेको आगो भर्भराको बाहानामा
थाहा छ! ब्यर्थ अब खरानी माथि ”फु” हुँदैछ ।।
बुझ! चेतावनी यै हो मायामा ”कु” हुँदैछ ।। ।।

हिजो अग्ला पहाड सिखर चड्दा लेक लाग्थ्यो
हिड्दा मात्र पनि आज तराइमै ”लु” हुँदैछ ।।
बुझ! चेतावनी यै हो मायामा ”कु” हुँदैछ ।। ।।

जस्को कुनै मुल्य थिएन जुन बहुमुल्य थियो
किन ? तुच्छ भई आज सबको ”थु” हुँदैछ ।।

फर्कदैनन आँखाबाट चुइएका सपनाहरू
ब्युँतिदैनन आशासँगै तुइएका सपनाहरू

ठस् ठसी गन्हाउने बेकारका रहरहरू जस्तै
गन्हाउदैनन सिँनो झैँ कुइएका सपनाहरू

तारिफ अगाडि गरिदिन्छन
पछाडि कुरा काट्नेहरू ।
आस्वासनमा बाची दिन्छन
जिन्दगीलाई ढाँट्नेहरू ।१।