बिशाल सापकोटा

बिहान सखारै, उजेलीले बोलाई,
केहि भन्छु भन्थि फेरी एक्लै टोलाई ।

कत्ति कुरा भन्न मन हुँदा पनि,
मैले खाईदिउला झै गरि, अनायसै डराई । ।

पछि, भो भन्दिन भनि,
आँफै अत्तालिएर, मलाई जलाई । ।

भेट्न बोलाएर केहि पनि नभनि,
मलाई एक्लै छोडेर आफ्नो बाटो लाई । ।

म सोच्दै छु, आफ्नै सरकार बनाउँ,
पापि दुष्टको आँखा नलाग्ने घरबार बनाउँ ।

बा आमासँग मिली गठबन्धन बनाएर,
प्रतिपक्षको पनि समर्थन हुने संस्कार बनाउँ । ।

गृह मन्त्रि उनि, अनि प्रधानमन्त्रि म,
बालुवाटार भन्दा भिन्न, दरबार बनाउँ । ।

स्वाभिमान र स्वतन्त्रताको रक्षा गर्न,
धावा बोल्नेलाई प्रहार गर्ने, तरबार बनाउँ । ।

तिमीले छुटिने प्रस्ताव लिएर आयौ,
मेरो सर्बोश्व लुटिने प्रस्ताव लिएर आयौ

किन हो तिमीले बिपक्षीले झै गरेको,
प्रतिद्धन्दीहरू जुटिने प्रस्ताव लिएर आयौ

तिम्रो यो अदुर अनि सुक्ष्म बुझाईले गर्दा,
बाचा कसम भुटिने, प्रस्ताव लिएर आयौ