सुयोग अनुप झा

महामारीबाट सुरक्षित हुन लकडाउन
प्रत्येक्ष युद्धमा विजय हुन लकडाउन
अदृश्य शत्रुबाट जोगिन लकडाउन
अँध्यारोबाट प्रकाशमा आउन लकडाउन

मजदुरको रोजीरोटी खायो लकडाउन
भोकभोकै बाँच्न बाँध्य बनायो लकडाउन
बाटोघाटो सुनसान बनायो लकडाउन
स्कुल कलेज बन्द गरायो लकडाउन

कस्तो आएको छ आपत, खेर जाँदै छ किसानको पसिना
कृषिबाली नष्ट भयो, ल्यायो कस्तो लकडाउनले असिना

दिन रात एक गरी कडा परिश्रमले उनले उब्जाएको बाली
त्यो हरिभरा दिनको याद छ, घर घर हुन्थ्यो सबैको लाली

मठ, मन्दिर, मस्जिद, चर्च सबैमा हेर ताला लाग्यो
स्वास्थ्यकर्मी सुरक्षाकर्मीको रुपमा ईश्वर बाहिर आयो
लकडाउनमा घरमै बसौ सबैजना नगरौ लक्षुमण रेखापार
हरेर लग्ला कोरोनाको रूपमा काल रावण आफ्नो दरबार

पंक्षी मस्तमगन भएर घुमिरहेको छ आकाश
पिंजडामा कैद मानव चारैतिर फैलिएको छ त्रास
आपसी दुरीको अवस्थामा छ जिन्दगीको सिरानी
राखौं भरोसा मानेर हर रात पछि आउनेछ बिहानी

हेर्छु शरीरबाट बगेको खलखल पसिना उनको
हेर्छु मनबाट बगेको लगनशीलताको धारा उनको
हेर्छु धड्कनबाट बगेको धैर्यको सागर उनको
हेर्छु सबलाई जीवनदान दिएर आएको मुस्कान उनको