मनोज धमला

साँझ दिन ढल्दै गएको एउटा सुचक पनि हो र यो पनि ध्रुवसत्य हो कि अब एकैछिनमा हामी बसिरहेको यो धरातलमा बिस्तारै सन्नाटा छाउनेछ । म उनलाई भारी मन लिएर पर्खदै थिए किनकि आज त्यो सधाको साझ जस्तो थिएन, जहाँ एउटा पीडा लुकेको थियो र मैले भारी मन लिएर स्वीकार्नु पर्थ्यो आजको साझबाट उनीसँग मेरो सम्बन्ध सदाको लागि समाप्त हुदै थियो ।

काठमाडौंको व्यस्त सडकमा उभिएर उनीसँग बिताएका ती मिठा तथा नमिठा पलहरूको यादमा डुब्दा ती मोटर गाडीका आवाजहरूले पनि मेरो ध्यानलाई खिच्न सकेन । छेउमै आएर कसैले दाइ भनेर बोलाउदा म झसङ्ग भए, त्यो अन्जान मान्छे कुन्नि कता जानेहो बाटो सोध्दै थियो । मैले उनको कुरालाई बेवास्ता गर्दा त्यो मान्छे कुन्निके भन्दै बर्बराउदै मबाट टाढा भयो ।