कला श्रेष्ठ

जुन फूल रोजेँ मैले अरू कसैले टिपिदिँदो रैछ
जुन आशा थियो मलाई, छिनभरमै रित्तिँदो रैछ

जुनेलीमा जुन हेर्दै, टोलाउने भयो बानी
दैव पनि निष्ठुरी छ, लायो रोग छानीछानी