विनोद ढकाल

कसैले बुझेन मेरो मनको बहलाई
खहरे खोलो झरे झैं आँखाको गहलाई
यो मेरो मायालाई

आउँछ जुनेली रात यहाँ जून लिएर
जान्छ ब्युँझाई मायालाई मनै खोपेर
कति बसुँ यहाँ अब क्लै रोएर

टाढा धेरै टाढा, माया तिमीलाई
भेट्न आएँ काटी नौडाँडा
आऊ सम्हाल तिम्रै हो माया मेरो
तिमी बिना जिन्दगी अँधेरो

मुटु जलिरहेछ यो मन गलिरहेछ
तिम्रो याद आइदिंदा आँसु त्यसै बगेछ