ए हावा! लगिदेऊ मलाई
सात सय खोला तारेर त्यो पारि,
ए हावा! बुझिदेऊ मर्म
खोज्दै होलिन संगीले बनघारी
नादेख्या’ नि धेरै भो
नभेट्या’ नि धेरै भो
खोज्दै होलिन् साच्चै नै खेतबारी
बिदाइका क्षण आँखाभरि, आँसु टिल्पिलाउँदै
हल्लाएका ती हात, चुम्न फेरि मन लाग्यो ,
कोदोको जाँड दाबाका भरि, अनि खसीको
भुटन खाँदै तिमीसँग झुम्न फेरि मन लाग्यो!
बिडम्बना !
ओ हो कस्तो दुख लाग्दो समाचार सुने
अझै सरकारले भारतसंग पाच नाका खुलनी रे,
गरिबी मंगने थान्ग्ने बिहारी अपराधी पहिले नि आथियो,
अझै सरकारले नेपालमा हुलनी रे !
के हो मित्र टाढा पो हुन खोज्नु भो त,
कतै म प्रति गर्ने
माया,दयाको खरेटी पो लाग्यो कि?
म दुखिसंग बोलि चाली गर्दा
कतै पो थाक्यो कि ?
के हो मित्र बोलि चाली नै छैन
कतै रिस राग पो राख्यो कि ??
आएँ आएँ फर्की आएँ
राजेश रुम्बा लामा
मरुभूमिमा पसिना बगाई
पाल्न बुडी आमा !
दर्शन गरें दिदी बहिनी
दर्शन गरे दाइलाई
सलाम ठोकें कर्म योगी
बीर नेपाली भाइलाई!!
सुनौनालाई खबर छैन
छैन अमन चैन
धेरै धेरै भेटे मैले दिन्छु भन्ने साथ
माया गर्छु जीवनभरि हुन्न भन्छिन घात्
धनको त कुरै छोडौ म आँफैलाई पाल्छु भन्छिन्
जेठीलाई फकाउन अनेक गोटी चाल्छु भन्छिन्
भनिन्छ हामी नेपाली जाती आफ्नो कर्तब्य पुरा गर्नको निम्ती आफ्नो ज्यानलाई समेत औती दिन तयार हुन्छन ।त्यसैले त हामी नेपालीलाई बहादुर्,वीर,गोर्खे,गोर्खेज जस्ता नामले हाल सम्मा पनि सुपरिचित छ ।सोझा,सिधा ।आ
