म भित्रको म
पहिले-पहिले त म नमस्कार पनि एक हातले फर्काउँथे,
कसैले नमस्कार गरेन यदी भने खुबै सित रिसाउँथे ।
पहिले-पहिले त म सल्लाह लिनपनी खुवैसित डराउँथे,
होइन्छ कि आफू सानो भनी “जान्दछु म” भनी कराउँथे ।
पहिले-पहिले त म कुकुरले मालिकको आडमा बसी भुकेको देख्दा,
कुकूरको मालिक सम्झी खुबैसित डराउँथे,चिच्चाएरै कराउँथे,
तर आज म त्यो कुकूरको मालिकभन्दा पनि ठूलो मेरो मालिक चिन्ने भएको छु ।आखिर सच्चा मालिक मेरो पछिबसी रक्षा गरेको चाल पाउने भएको छु।
हुर्किएछ क्यारे म भित्रको म
पहिले-पहिले बाँदरले घर भत्काउन खोज्दा बाँदर लघार्न तम्सन्थेँ म अहिले बाँदर छाडी आफ्नो घर बलियो पार्नतिर दौडिदैछु ।