आफ्नै गजल सङ्ग्रह

मेरो एउटा आफन्त,,,,,,,
मेरो एउटा आफन्त थ्यो चाइदा मात्रै बोलाउने ।
नाफा घाटा हिसाब गरी फाइदा मात्रै बोलाउने ।
,,,,,,,,,,,,,,,
अरुकोलाई पर पर आफ्नो लागि भर,
दिनुपर्दा हात काम्ने पाउँदा मात्रै बोलाउने ।
,,,,,,,,,,
आफू भने फलाक्थ्यो ऊ जिन्दगी यो सुखदुख,
उसको बोली जेजे हसहस खाइदा मात्रै बोलाउने ।
,,,,,,,,,,,
दिन दुखी सबको सेवा गर्नु पर्छ भन्थ्यो भेटदा,
झुत्रे झाम्रे टाढै सुट्बुट लाइदा मात्रै बोलाउने ।
,,,,,,,,,,,,,,,
एउटै थालमा खाने हामी भन्थ्यो चिल्लो घसिअरी,
गरीबहरू पत्रु भन्दै काइदा मात्रै बोलाउने ।

म चुडिएको चप्पल,,,,,,,,
सुकेको रुख काटिइञ्छ बालिञ्छ नै साथी ।
चुडिएको चप्पल आखिर फालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,,,,,,,,,,,
अँध्यारोमा अरु त के आफ्नै आँखा परदेशी
हुँदा गेडि अङ्गालो त हालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,
मेरा आफ्ना मनका माञ्छेछोड सबै वाईघात यो
मौरी मह दिन्न त घार टालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,,,,,,,
एउटै थालमा खाने माञ्छे भाञ्छे भई आयो भने ।
तरकारीमै चर्को नून हालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,,,,
बन्यौ भने सबले हेर्छन,बिग्र्यौ भने केर्छन
मसिनो भौ नत्र पिन्न चालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,,,,,रमेश त्रिपाठी निराला