म चुडिएको चप्पल,,,,,,,,
सुकेको रुख काटिइञ्छ बालिञ्छ नै साथी ।
चुडिएको चप्पल आखिर फालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,,,,,,,,,,,
अँध्यारोमा अरु त के आफ्नै आँखा परदेशी
हुँदा गेडि अङ्गालो त हालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,
मेरा आफ्ना मनका माञ्छेछोड सबै वाईघात यो
मौरी मह दिन्न त घार टालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,,,,,,,
एउटै थालमा खाने माञ्छे भाञ्छे भई आयो भने ।
तरकारीमै चर्को नून हालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,,,,
बन्यौ भने सबले हेर्छन,बिग्र्यौ भने केर्छन
मसिनो भौ नत्र पिन्न चालिञ्छ नै साथी ।
,,,,,,,,,,रमेश त्रिपाठी निराला