तामाङ् भाषा

ङाला ह्युल्सा,
साँच्चिन हीरा, मोती भन्दन्
ज्याबा मुला,
स्वर्ग भन्दन् ज्याबा मुला,
होरोँदै मि, होरोँदै मि, उ,
बैरी जे बेन्गेलाबा,
रह्ङ्ला स्वार्थ ला लागि रि,
रह्ङलन सन्तानजे चुँगेलाबा ।
कते मि बेन्जीन्जी,
चुँबाजेन् चुँजीन्जी ।।

ज्यो-ज्यो आले याङ्बा तिम्री याङ्जी
ख्लाङ्जी छ्याम्-छ्याम् नेसी,ख्रासी,
ज्यो ज्यो आले ला जे रो थे तिम्
ङ जा निदोबा रो थे ख्लासी ।

मे फुइ बा देन, धुलो स्यन्ग्बदा
अतनी रो हलान्नु,
धारेंग तजी आमा आपा ला
ङ् गी मुबला जा कोल्लानु !

कोन्ज्यो सोम्जे छ्याम तजी
सुख दुख लन बात लजी,

युङ्बा नङ्ग्री भाग्य माहिबन (ढुङ्ग भित्र भाग्य खोज्दै)
गिट्टीत फैजे ब्राल ब, (गिट्टीलाई फलामले धुल्लो पार्छु)

सन्गोले सन्गो ठुंसा लामा
सन्गोले सन्गो ब्लोन बोम्बो,
यान्ग्लामी ताम्नु आहन्बारंग
यान्गलामी सेम्नु आहन्बारंग
य्हुल्सा थे न न जे डान्सी साधन

कतेमा ज्याबा पाडाब म्हेन्दो (फूल)
निसी थुसी बाइ मनबा
सुटुक्क पिन्सी थे म्हेन्दो,एदा (फूल)
माया पिरती लाइ मनबा …….
खालि छेम, रुप ताई मनबा
एदेन छेम छेम प्राइ मनबा
ति हाबा पापी चु जोवन
माया पिरती लाइ मनबा …………
म्योबा रङ् ङ्

सय गङ्ग, स्योंग थासी ङ् हाजी
बिरनु चु बिदेशरी,

च्यागोले है रोहोधुकु
लाहनान् लिछ्छ ताइलाजि
बहिरी जे युल्सा चाइलाजी
धरेन् याङ्जे अछोर्जाम
याङ्ला युल्सा चजिन्ला

मर्लम फुली ओई ठुली
कतेमा ज्यान खोनबला