bibas123

केहि छैन उसको चाहना दुई छाक खान पाए पुग्छ
तन ढाक्ने गरि बस् कपडा लगाउन पाए पुग्छ
कर्ममा विस्वास गर्छ उ पसिना बगाउज जान्दछ
पहरालाईनै फारेर मूल निकाल्न सक्दछ

गरिब भन्छन उसलाई कस्तो हो या जालो
उसले मात्र सधै लगाउन पर्ने झत्रो झाम्रो र टालो
हुने खाने भनाउदाले भन्छन हेर कस्तो पाँखे
उसकै पसिना खाइरहेका छौ यो जानि राखे

सोषणमा विताउनुपर्ने जीन्दगी उसका पिडि सन्तती
मानव हो उ मानविय जिन्दगी छैन हेर कस्तो दर्गति
बुझ्दैन उसले जान्दैन उसले सामन्तिको हो यो सोषण
उसका सन्तानले पाएका छन उपहार भोकमरी र कुपोषण

यो देश सबैको साझा हो चाहिदैन यहा कोहि ठेकेदार

मनिसको चोला फर्केर नआउला तर पनि ठिकै छु
अन्तिम श्वास तिम्रो नाम गरी सदाको लागि जादैछु
जिन्दगीसँग हारेर हैन प्रिया तिम्रै लागि जंघार तर्देछु
अर्को कुनै लोक साकार भए तिम्रै प्रतिक्षामा रहने छु