Skip to content

madwho

बृध, अशक्त र महिला

तिम्रा मौन आँखाहरू
विनम्र तर निर्बलिया
आवाजहरू
रुमलिरहेछन् तिम्रा इक्षासँग
शुन्य शब्दहरूका साथमा
काउलो खोजिरहेछन्
फूलका गुच्छा अनि उपहार माग्दैछन्

साझा चाहना

बाहिर बतासले रुख फेंद देखि नै हल्लाइरहेका बेला
चराहरु चिरबिर गर्दै एक हाँगा देखि अर्को हाँगा चलिरहेका बेला
म आफ्नो पल्टिएको शरीर उठाएर झ्याल छेउ उभिन्छु
अनि दुवै हात फैलाएर हावाको स्पर्श प्रत्येक अङ्गमा पुर्याउन चाहन्छु
आँखा चिम्म गरेर त्यस ठाउँ बाट हराउन चाहन्छु
अनि अझै धेरै रुखहरु माझ, अझै अरु चराहरु छेउ
आफुलाई राखेर सबै चिजबाट मुक्त भएर मुस्कुराउन चाहन्छु
एकछिनमा आँखा खोल्छु र आफुलाई भर्खरै सोचेजस्तै ठाउँमा पाउछु
वरिपरीका दृश्य नियाल्न खोज्छु, रुखहरुको हरियोपन अनि
चराहरुको पखेटाको गतिमा समेटिएको सुन्दरता कस्तो होला
तर मेरो आश्चर्य, त्यहाँ अरु मानिसहरु पनि कुम फैलाएर