‘नेताज्यू हजुरलाई कस्तो छ अहिले ? छिटो निको हुनुहोला है हजुर । स्वास्थ लाभको कामना ।’ उच्च नेता विरामी भएर थलिएपछि अस्पतालमा भेट्न आउनेहरुको भीड बाक्लिरहेको थियो ।
स्वय म दल एव म अन्य दलका नेता, कार्यकता, आफन्त, शुभचिन्तक, राजनीतिक विश्लेषक, विभिन्न संघसंगठनका प्रतिनिधि, पत्रकार, विदेशी कुटनीतिज्ञलगायतका महानुभावहरू अस्पतामा भेट्न आउथे र सबैले स्वास्थ लाभको कामना दिएर जान्छे ।
दशैं मनाउन होस्टलबाट घर आएको भोलिपल्टै मोटरसाइकल सहित गाएब भएपछि घरमा हल्लाखल्ला मच्चियो । कलेज, छरछिमेक, साथीभाइ, इष्टमित्र जहाँतहिँ फोन गरियो । कहीं पत्ता नलागेपछि भोलिपल्ट प्रहरीमा उजुरी टिपाइयो ।
पाँच फुट पाँच इन्च अग्लो अविनास शर्मा नाम गरेको वर्ष उन्नाइस गोरोवर्णको पातलो ज्यान भएको हल्का जुङ्गा भएको मेडिकल कलेजमा एमविविएस दोस्रो वर्षमा अध्ययनरत हसिलो युवक हिजो बिहानै मोटरसाईकल लिई निस्किएको र अजसम्म घर नर्फिएको हुँदा कहींकतै देख्नुहुने महानुभावले तलको फोन नम्बरमा सम्पर्क गरिदिनुहोला ।
मौसम जस्तै
परिवर्तनशील
उनको मन ।
…
आँखा नछोपी
सधैं निधाइरहे
तिम्रो यादमा ।
…
मुटुका याद
आउ, संगै झिकेर
लिलामी राखौं ।
…
उनले दिएको
चोट, पीडा र दुख्ख
मैले भुल्दिए ।
…
आफ्नै छाया हो
दुख्खसुख्खको बेला
जिवन्त साथी ।
…
अति भएसी
पीर, पीडा र दुख्ख
मुस्काउँछन् ।
…
रहर छैन
दुख्खको मान्छेलाई
खुशीमा रम्ने
…
अधुरै रहे
फुलझै मुस्काउने
सपनाहरु ।
…
व्यवहारमा
उनी पथ्थर जस्तै
पथ्थर उनी ।
…
बदलिरह्यौ
मौसम जस्तै मन
बुझ्नै सकिन ।
नाकको फोराबाट फ्याकेको सिगरेटको धुँवालाई दुई ओठको हावाले वायुमण्डलतिर धकेल्दै भनी – “क्रेजी आप्रवाशी ! तँसँग म बिहे गर्न सक्दिन । जति गर्नु छ यहीँ गर । रहर पुरा गर । र, जा ।”
अपोजिट पर्दाबाट आइरहेको युवतीको आवाजतर्फ हाम्रो ध्यान गयो ।
“तँलाई मैले कतिपटक सम्झाएकी छु ह ? धेरै पिएर यहाँ नआ है भनेर ।” ऊ फतफताउँदै बाहिर निस्की । टिटेवलबलको घर्रा र्घरररर्र तानी । चुरोट निकाली र बलिरहेको ग्याँस हिटरमा झोसि । दुई ओठले बेस्सरी च्याप्दै लामो सर्को तानी ।
