एन बी अन्जान

फूल जस्तो जवानी त्यो झुकाएर आयौ
यौवनको प्यासी मात चुकाएर आयौ

मदहोसी मै रसपान गरी अधरको
गुलाबी ओठको प्यास सुकाएर आयौ

कोही भन्छन् दुईआत्माको मेल हो यो माया
कोही भन्छन् खहरेको भेल हो यो माया

प्यासी पार्ने दासीपार्ने किनारमा पार्ने
कोही भन्छन् नर्तकीको खेल हो यो माया 

मखमली फूल माला नउन भो चेली
सप्तरंगी भाइटिका नचुन भो चेली

एकपछि अर्को आउने चाडपर्वमा
सगै रम्ने मन्मा इच्छा नबुन भो चेली

एकै हुन्न मानिसको बानी ब्याबहार
जाली फटाहाका कुरा नसुन भो चेली

देखे पनि किन तिमी नदेखे झै गर्छ्यौ अचेल
टाढैबाट सन्किएर आँखा मात्रै तर्छ्यौ अचेल
 
साट्न बाँकी नै थिए मायाप्रीतका सौगातहरू
केको भूत चड्यो फेरि मनमा रिस भर्छ्यौ अचेल
 

बैंशालु जोवान अनि, अधरको मात तिम्रै
आलिङ्नमा हराएको, यो मद्होशी रात तिम्रै

प्रेम सागरमा रम्दा, तिमी र म सुन्यतामा
पल पल सम्हालेको, पिरतीको खात तिम्रै