नारायण उपाध्याय

हराएछन् आशाहरू कम्पित भएछ मन
लाचार भएर बाँच्यो निस्सार जीवन

मुहारका जलप कायाको समर्पण
रुधी खोज्छ रुधीनै के रहेछ मोहन