Aman Anzaan

नगर मेरा सामु प्रेमका ती बातहरू

नगर मेरा सामु प्रेमका ती बातहरू
आँखा भिज्छन् हेर्दा-हेर्दै पत्रका ती खातहरू

माया पनि अचम्मको खेल बन्दो रैछ,
छुटने थिएन नत्र पक्कै, उसका ती साथहरू

सायद मेरी अक्षम्य भूल थियो त्यो,
अञ्जानमै बढाएछु माया ती हातहरू

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

विषकन्या

त्यो कुन दिन हो, मलाई याद छैन । सधैंझैँ त्यसदिन पनि स्कूलबाट फर्की टोलकै एउटा गफाडीहरूको जमघट हुने पसलमा बसिरहेको थिएँ । गफाडीहरूको बीचमा बस्दा रमाइलो त हुन्छ नै साथमा नयाँ कुरा पनि थाहा पाइने र समय पनि कटिने भएकोले म पनि प्रायः त्यो समूहमा बस्ने गर्दथेँ । त्यहाँ वरिष्ठदेखि कनिष्ठ अनि साधारणदेखि लिएर विशिष्ट कुराहरू बारे छलफल हुन्थ्यो । कुरैकुरामा एउटा साथीले मलाई भन्यो, “तिमीले एउटा कुरा सुन्यौ ? त्यो तिम्रो साथी उर्मिला त रेष्टुरेण्ट (क्याविन) मा काम गर्छे नि !” म छाँगाबाट खसेझैँ भएँ, “होइन होला” मैले सकिनसकी जवाफ फर्काएँ । फेरि उसले भन्यो “यसमा कुनै सन्देह छैन ।”

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  

प्यारी

तिमी, म, म, तिमी
मिलेर हुनेछौँ, एक हामी
तिमी एक पाइला अगाडि बढाऊ, म अर्को बढाउँछु
यसरी नै सधैँ तिमीलाई म साथ दिइरहन्छु

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •