वर्षमा एक दिन मात्र होइन आमा दिवश, ३६५ दिन नै लाग्छ एकनाश ।
य़ो जन्ममा मात्र होइन आमा, अर्को जन्ममा पनि पाउन सकुँ तिम्रो साथ ।
नौ महिनासम्म तिम्रै कोखभित्र, वास वसेथे अधिकार जमाई ।
लात्ती हान्दै ऋणी ठान्दै, धेरै सताएथे तिमीलाई।
प्रशब पीडाको बयान गर्नै सकिन्न, मर्न बरु सजिलो होला ।
आमा तिमी ममताकी खानी, अशैया पीडा सहेर दियौ नयाँ चोला ।
सुसु गर्दिएको छु तिम्रो काखमा, आची भर्दिएको छु तिम्रो गाँसमा ।
अन्जानमा मैले तिमीलाई, लज्जित वनाएको छु दुनियाको माँसमा ।
नेपालको राजधानी काठमाण्डौ, नगन्य नेपालीहरूको सपनाको शहर काठमाण्डौ अनि उच्च जनघनत्वको माहोलमा अस्त ब्यस्त हाम्रो राजधानी काठमाण्डौ । महल देखि झुपडीसम्म, पजेरोदेखि सडकसम्म, अरबपतिदेखि भिखारीसम्म, ठगदेखि साधुसम्म, बुद्धिवानदेखि मुर्खहरूसम्म, अशक्तदेखि बलवान सम्म, चोरी-चकारिदेखि हत्याहिंम्सिसम्म, ललाइ फकाइदेखि बलात्कारसम्म, मानबीय बेचबिखनदेखि अबैध यौन धन्दासम्म, के हुदैन र हाम्रो राजधानी काठमाण्डौमा । प्राकृतिक सुन्दरताले भरिपूर्ण सुन्दर नगरी रानी पोखरी, पानी पोखरी, नाग पोखरी लगायत थुप्रै पोखरीहरू लगायत धार्मिक तथा पौराणिक दृष्टिकोणबाट चर्चित मन्दिरै मन्दिरहरूको शहर हाम्रो सुन्दर शहर राजधानी काठमाण्डौ । स्यम्भु, पशुपति, बौद्ध, नारायण थान, इचङु नारायण, भद्रकाली दक्षिणकाली जस्ता अनेकन देबिदेबताहरूको पवित्र आस्था मौजदात छ राजधानी काठमाण्डौमा ।
पुजनीय आमा,
सादर ढोग तथा नमस्कर,
आमा, कठिन समयसँगै मुकाबिला गर्दै तपाईंको त्यो न्यानो अँगालोबाट टाढिएको पनि ३ बर्ष बितिसकेछ । निरन्तर चलिरहने त्यही बलवान समयभित्र लुकामारी खेल्दा खेल्दै जिन्दगीले कोल्टे फेरिसकेछ । यो बिरानो मुलुकमा टहलाउदै मनलाई दह्रो र कसिलोसँग गाठो पार्दै सकी-नसकी आफूलाई सम्हालिरहेकी छु । हजुरको न्यानो स्नेही मायामा कल्पिदै आउँनै लागेको तीज पर्व मेरो अनुपस्थितिमा पनि खल्लो नहोस् भनी भगवानसँग प्रथाना गर्दै यो पत्रमार्फत २ शब्द कोर्ने जमर्को गरेकी छु ।
