रेखा पन्त

इम्बक्स
शुभकामनाले भरिभराउ थियो l
फेसबुक र ट्विटरका भित्ताभरि
नयाँ वर्षका रंगीन पोस्टहरू !

पल्टाएर हेरे भित्तेपात्रो
आज वैशाख एक गते पक्कै थिएन
जनवरी एक तारिख पो रैछ !

छन् आफन्त सबै छन् त्यत्ति हो
मात्र बोलाउदा बोल्दैनन् त्यत्ति हो

कुल्चिने उफ्रिने टेक्ने यही छाती
सम्झिछन् खेल्ने आँगन त्यत्ति हो

हिजोको दिन, दुखको छिन, विर्सन्छन खै किन
के थियो हातमा, को थियो साथमा, ठान्दैनन् सम्झिन

चर्खा हो एउटा, मानिसको जीवन, सुख र दुखको
दुखमा साथी, योभन्दा माथि, मैले केही ठानिन

दुई मनबीच जब पिरती हुन्छ
जहर पिलाए पनि ओखती हुन्छ

न जोख्ने तुलो न भरिन्छ माना
बराबर छ भन्छन् सहमति हुन्छ

मन्द मन्द प्रकाश छायो राति सपनीमा
हिस्सी काले केटो आयो राति सपनीमा

अपरिचित अनुहारले चिने जस्तै गरी
मेरै नामले बोलायो राति सपनीमा

आफू बाँच्नुको यही आधार मान्छु म
बाबु आमा ईश्वर साक्षात्कार मान्छु म

कुन तिर्थ जाँदा भगवान भेट्यो कसले
मेरी आमा देवीको अवतार मान्छु म

ए ! नयाँ वर्ष
जगाइदे निदहरुलाई
ब्युझाइदे शहीदहरुलाई
वुद्दको देशमा बुद्धू धेरै भए
वक्ता हैन कर्ता चाहिएको छ
मानवीयता कैद नहोस्
सम्बन्ध कहिल्यै अवैध नहोस्
बहादुरलाई मूर्ख नबनाइदे

वर्षौंदेखि
मान्छे बस्न छोडेको रित्तो घर
चियाइरहन्छ
आफन्त बस्न छोडेको रित्तो मनले ।
त्यो घर एक्लो
अनि एक्लो म ।

सन्तानको निम्ति परेली, रुझाउछिन् आमा
हाँसो सुम्पिएर पीडा, लुकाउँछिन् आमा

घाम पानी झरी बादल्, प्रवाह नगरी
जसोतसो दिन्मा दुई छाक्, जुटाउछिन् आमा

डाँडैको घुमाउने चौतारी
लहरे वर र पीपल
चलिरहेको सिरसिर हावा ।

मृग नयनमा गाजल
घना बादल सरी कालो कपाल
लर्किएको लामो चुलठी
बारुले कम्मरमा बाह्रहाते पटुकी

चित्कारले मुर्दा उठछ, पत्याउनु नपत्याउनु
ग्रहणले क्षितिज लुट्छ, पत्याउनु नपत्याउनु

नयनबाट अस्रुधारा, झर्दा वर्षा भेल जस्तै
प्यासी सिरानीले कुट्छ, पत्याउनु नपत्याउनु

सिंगो सिसाकलम काटेर
बराबर तीन टुक्रा मध्ये
मेटाउने भएको पट्टिको एक भाग
हँसियाले तिखारेर
एउटा सानो खेस्रा कपि हातमा थमाई
डोहोर्याउदै मेरी आमाले
स्कुलमा पुर्याएको पहिलो दिन
जुनदिन
म आमाको आँचल समाउन
रोएँ

चित्रकारले क्यानभासमा
विभिन्न रंग प्रयोग गरेर
बनाउदै गरेको फूल होस् या
आलिशान महलको
बार्दलीमा फक्रदै गरेको
रातो गमलाको रातै फूल !!

जाडो महिनाको तातो घाम
चियाको चुस्कीमा मकै बदाम
घरको आँगन
या
कौशी
परालले बुनेका
सुकिला
न्याना
चकटी गुन्द्री बिछ्याएर
बसिन्थ्यो घेरा लगाएर