मनोज शंकर

स्मरणमा अपमानित मनको लाम लागिरहेछ
आज पनि त त्यहिँ आँगनमा घाम लागिरहेछ

कुरा बुझ्न गाह्रो पर्दैन तिम्रो व्यवहारहरू सधैँ
फेरी किन नगरेको गल्ती मेरै नाम लागिरहेछ ?

सुरुवातिदो तिहार देउसी भैलोको लय सबैको घरहरू, रेडियोहरू, टीभीहरू अनि नेपाली मनहरूमा गुन्जिदै छ, मनपर्दो भएर । सयपत्री, मखमलीको सुन्दरता घर वरिपरि मुस्कुराएको छ । साँझहरू पनि उस्तै झल्मलिएका छन्, रहरलाग्दो भएर । सप्तरंगी बिहानी पनि उस्तै उमंगी छन्। तर यी सबै कुराले मेरो मन छुन सकेको छैन, गोरेटोको छेउछेउमा फुलेको सयपत्री पनि शुन्य लाग्छ । फूलहरूको सुन्दरता हराएको छ मेरो मनबाट ।

दिन समाप्त भयो, रात; अचाल्की चिसोसँगै प्रगाढ़िन आतुर । रबुलाल बारम्बारको चिस्सिएको खोकीसँगै भित्तापट्टि फर्किएर निदाउने प्रयास गर्छ तर असफल ; उसकी स्वास्नी कालीगौरी १५ दिनको छोरीसँगै सुतिसक्छिन । अचानक उनको मनभरि अतित पोखिन्छ ; सम्झिन्छ, पहिलो श्रीमती राममाया अकालमै बितेपछि निस्सार जिन्दगी बाच्नुको आफैमा कहालीलाग्दो लाग्छ, आफैमा दबाव महसुस गरी दोस्रो ल्याए, बुढेशकालमा छोरीको धनि पनि भए तर एउटा कुरा संकोच छ समाजले गर्दा ।