किरणकुमार श्रेष्ठ

रित्तिनु नै सकिनु हो, सोँच्छ समाज किन
पानी राख्न रित्तो गाग्री, खोज्छ समाज किन

रित्तो रित्तो भा’छ रूख, वसन्तले भरिन
उजाड अनि निरस, देख्छ समाज किन

दाइलेभन्दा भाइले, बित्ता नाप्दा पहिले
छिमेकीले साँध मिची, कित्ता नाप्दा अहिले

घरभित्रै झगडा छ, फूल अघि कि चल्ला
संघीयता र हकको, चिठ्ठा थाप्दा अहिले

जिन्दगीभर भुल्ने छैन, भनी धाउनेको
लुकिछिपी एकतर्फी नै, माया लाउनेको

हट्यो कि तस्वीर कतै, स्मृतिका भित्ताबाट
जोबिना जिन्दगीको, महल सजाउनेको