मदन मुस्कान

पर्ख पर्ख साथी म निदाउँदै छु
यो निदाउनु अगाडि
केही सम्झिनु छ
अनि देख्नु छ यस्तो सपनी
यही निदमा,
किनकि यो निद मेरो अन्तिम निद हो ।

म यस्तो शहरमा छु आमा
जुन शहरमा
मान्छेहरू छ्न
मानवता छैन,
मन्दिरहरू छ्न
भगवान छैन,
बाटाहरू छ्न
गन्तव्य छैन,
तर पनि पलपल मरेर
बाचिरहेको छु आमा यही शहरमा !