राम शरण महर्जन

समयको प्रहार

भरखरै क्याम्पसको पढाइ सिध्याएकोमा उसमा केही गर्ने जोस उम्लेको छ ।

एउटा अफिसमा काम पनि पायो उसले। अफिसमा काम गर्ने तौर-तरिका भन्ने उही पुरानै ढर्राको देख्छ – सेवा गर्ने कसैमा खासै उत्साह देखिंदैन् ।

“आफूले त सेवा भावले काम गरिएला, एक जनाले काम गरेर साध्य हुने कुरा पनि रहेन -अफिसको काम ।” अनि ऊ पनि पानीको बहावसँगै प्रवाहित हुन थाल्छ ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
RamSharanMaharjan

र्इया कसाः (चिबाखं)

नकतिनी क्याम्पस ब्वने सिधम्हः उकिं वयाके जोस दु– छुं याये धयागु ।

अफिसनं लुल । अफिसय ज्यायायेगु धंग धासा व हे पुलांगु सुयां उत्साह मदु– सेवा यायेगु धैगु ।

थःम्हंला याई, याकचां याना मगाः अफिसया ज्या खः । अलय् लःया धाःलय् थःनं खुरुखुरु जुई । थःम्हं ब्वनागु, सःगु छुं ज्या ख्यलय् दैमखु ।

  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •