दशै के हो दसै हो यो निर्धा कंगाल जो मर्दछन
दसै होइन दशै हो यो बसि जो मोज गर्दछन
भेडा च्यङ्रा खसिहरुको अन्त्यस्टिको दिन
बली नै दिन पर्ने हो त साच्चै, त्यो चै किन
देशले परिवर्तन चाहेको थियो
हेर, अयोनित, ठूलै आयो
धेरै ठूलो, चाँहेको भन्दा
थाम्नै गार्हो, मानौ फन्दा
थामोस् नि कसरी, बिचरो
बारम्बार एक पछि अर्को
आशा ठूलै फट्को मार्ने
फट्को त मारेकै हो ने
सधैं सधैं पिडामा अल्झिएको छ मेरो मन
चिन्ताको तापले हरपल जलेको छ दनदन
खोसियो कुन क्षण मेरो उनमोक्त हाँसो
कहिले म माथि पर्यो अराजकताको पासो
हरेक चोटिको परिवर्तनले आश पलाउछ
