ओ युवती, ओ रुपवती,
तिमीसित मेरो घामपानीजस्तो मिलन भयो ,
तिमीलाई सम्झना होला –
हामी बादलजस्तै गुटुमुटु पनि भएका छौँ;
त्यो बादलमा इन्द्रधनु पर्यो ,
झरी लाग्यो, हुरी आयो,
अनि हामी अकासस्तै सङ्ला पनि भयौंँ,
आमा, त्यो आउँछ र?
“हो, बा, त्यो आउँछ ।
त्यो बिहानको सूर्य झैँ उज्यालो र्छर्दै आउँछ ।
त्यसको कम्मरमा झुन्डिएको शीतजस्तै टल्कने
तिमी एक हतियार देख्नेछौ;
त्यसैले ऊ अधर्मसित लड्नेछ !
त्यो आउँदा तिमी पहिले त सपना हो कि भनेर
छामछुम गर्नेछौ, तर त्यो हिउँ र आगोभन्दा पनि
बढ्ता छोइने भएर आउँछ ।”
