कृष्ण बाउसे

आफ्नै अनुहारमा चाउरीहरूसँग पोको पर्दै
आफ्नो उद्धार आफैँ गर्नुपरेको छ

सधैँभरि हातहरू दिन्छन् मलाई साथ
त्यसैले त मन पर्छन् मलाई मेरा हात ।
खुरुखुरु काम गर्छन् अह्राउनासाथ
रिसै उठोस् तर यिनले हान्दैनन् है लात ।

मन चैँ कालो, देख्दा गोरो
घुस्याहा बाउको छुच्चो छोरो ।

तिमी मेरो मित्र हुन सकेनौ
म कसैलाई शत्रु बनाउने सोचमा छैन
कृपया मलाई निरपेक्ष रहन देऊ ..तटस्थ रहन देऊ ।

जब म बाटोमा ओहोरदोहोर गर्छु
मेरो स्पर्शमा आउँछ
एकातिर
सधैँ सबैलाई जीवन बाँड्दै हिँडिरहेको निश्चिन्त हावा